Shihan’dan

Ekim ayı içerisinde Aikikai Hombu dojodan gelen hoca ile 3 günlük bir ders süreci yaşadık.

Yıllar önce IAF’nin ( uluslararası aikido federasyonu) kurucularından Georgio Veneri ile sohbet ediyorduk. Hemen hemen her ülkede hikaye aynı idi aikido hakkında.

Korkunç bir ülke ve korkunç bir toplum olduk. Laf olsun diye söylemiyorum. Kötü kalpli, hain bakışlı, karanlık insanların ülkesi olduk adeta. 

‘Gecenin en karanlık zamanı sabaha en yakın zamanıdır’ diye bir söz vardır ya, aynı benzetmeyi pek çok yerde daha kullanmak mümkün.

Aikido adına genelde, UAO adına özelde iyi bir dönem yaşıyoruz sanırım.

Gün günden farklı bir ruh halinde oluyorum son dönemlerde.

Eskiden yaz bittiği zaman bir sonraki yaz sanki hiç gelmeyecekmiş gibi olurdu. Şimdi öyle değil. Yaz daha yeni bitti ama baktım ki ben bahar ve yaz aylarının programını yapar oldum.

Uzay 1999 diye geleceği anlatan hayal aleminde yaşayarak seyrettiğimiz televizyon dizisinin çok ama çok sonrasındaki yıllara geldik

2013 yılında yavaş yavaş kenara çekilmeye başlamıştım. En azından düşüncem bu yönde idi.