Ağustos ayının ilk 20 günü Aikido’nun en hareketsiz dönemine denk gelir herhalde.

Ülkemizde her gün yeni bir şey oluyormuş gibi geliyor bizlere. Sürekli bir hareket, sürekli bir heyecan var gibi. Ama gerçekte hep aynı olayları, kişileri, durumları yaşıyoruz.

Çok heyecan duyduğum bir süreçten geçiyoruz. 2 hafta kadar sonra ülkede genel seçimler olacak.

Bir Aikido eğitimcisinin birincil görevi öğrencilerinin fiziksel ve ruhsal bütünlüğünü, sağlığını korumaktır. Tüm diğer eğitim konuları bundan sonra gelir.

Ülkemizde spora hizmet eden, zor koşullar altında, yokluk içerisinde spor yapmaya çalışan, bu zor koşullarda dahi yılmayıp sadece yurt içinde değil, yurt dışında da büyük başarılara imza atmış çok sayıda insan var.

İçinde bulunduğun toplum senin de değerlerini ve yerini belirliyor ister istemez.

Yılbaşı boşluğunu fırsat bilerek ailemin bir kısmının yaşadığı Londra’ya gittim bir kaç günlüğüne.

Ekim ayı içerisinde Aikikai Hombu dojodan gelen hoca ile 3 günlük bir ders süreci yaşadık.

Yıllar önce IAF’nin ( uluslararası aikido federasyonu) kurucularından Georgio Veneri ile sohbet ediyorduk. Hemen hemen her ülkede hikaye aynı idi aikido hakkında.

Korkunç bir ülke ve korkunç bir toplum olduk. Laf olsun diye söylemiyorum. Kötü kalpli, hain bakışlı, karanlık insanların ülkesi olduk adeta.